Fundacja na łamach GWiR

Szanowni Państwo! Zauważyliście niewątpliwie, że od stycznia tego roku gościmy na łamach Głosu Weterana i Rezerwisty w rubryce Z działalności Fundacji. Oczywiście, chętnie dołożylibyśmy do tego reklamę telewizyjną i na bilbordach, w wysokonakładowej prasie o zasięgu ogólnopolskim i w poczytnych tygodnikach. Bogate fundacje tak robią. Nas na to nie stać. Nasze pieniądze powinny trafić – i trafiają – do potrzebujących, a nie do firm reklamowych. My zaś cieszymy się, że możemy dotrzeć do Państwa przez GWiR i wspomnianą rubrykę. Będziemy w niej:

  • omawiali cele statutowe Fundacji oraz realizowane zadania, gdyż są one znane stosunkowo słabo. Wielu naszych kolegów-emerytów – aż dziw! – nawet nie wie, że istniejemy;
  • prezentowali nasz dorobek, przecież niemały, bo już ponad dwudziestopięcioletni, wskazując jednocześnie fundacyjne potrzeby i oczekiwania dnia dzisiejszego;
  • starali się rozprawiać z różnymi mitami o Fundacji, rozpowszechnianymi głównie w środowiskach lokalnych z braku wiedzy i przeważnie nieświadomie, a na tym tle przedstawiać rzeczywisty stan rzeczy i podejmowane działania przez organy FPEiRW: Radę Fundacji i Zarząd Fundacji; -
  • zwracali uwagę na jasne przedstawianie codziennych problemów Fundacji i docierali z nimi do członków wojskowego środowiska emeryckiego, z którego się wywodzimy i któremu staramy się służyć, a także precyzowali nasze nadzieje oraz oczekiwania osób będących w potrzebie; choroba i bieda mogą dotknąć każdego;
  • prezentowali dorobek władz i ogniw ZŻWP w działaniu dla dobra Fundacji, ale też ukazywali i tych, których „działanie” na rzecz Fundacji sprowadza się jedynie do podpisywania próśb o pomoc, bez dorzucania pieniędzy do fundacyjnego koszyka, mówiąc inaczej – robienia z siebie dobrych wujków za cudze pieniądze;
  • przedstawiali wolontariuszy szczególnie zasłużonych dla FPEiRW – ludzi, których pasją w wieku emerytalnym jest udzielanie na co dzień pomocy kolegom będącym w potrzebie;
  • ukazywali możliwości i sposoby pozyskiwania środków finansowych na działalność statutową, zwłaszcza na pomoc socjalną potrzebującym, wywodzącym się z wojskowego środowiska emeryckiego;
  • rozbudzali ofiarność osobistą i zachęcali do wspierania kolegów w trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej.